Schrijven op de fiets?

Het verhaal van Sophia groeit elke dag een beetje. Zittend met mijn laptop achter aan tafel, maar soms ook ’s avonds tijdens het tv kijken. Of bovenop een afgezaagde boomstronk midden in de natuur. Mijn telefoon is dan mijn notitieboekje.

Heel soms maak ik een speciaal hapje of drankje om mijn zintuigen te prikkelen. Of koop ik aardbeien waar ik op een zomerse dag zo heerlijk van kan genieten. Meteen komen dan herinneringen boven. De geur, de smaak, het sap dat eruit sijpelt als je een hap neemt. Vingers die dan onmiddellijk gaan plakken.
En soms, als ik op de fiets zit, op weg naar de supermarkt, borrelt er ook wel eens iets omhoog. Een woord. Een zin. Snel pak ik dan mijn telefoon, maar stop hem dan ook meteen weer weg. Want vanaf 1 juli mogen we dat ding niet meer vasthouden in het verkeer. Het leidt ons teveel af. Er gebeuren teveel ongelukken. En dus moet ik mezelf nu maar vast gaan aanleren om af te stappen als ik iets wil noteren. Een boete van €95,- vind ik toch echt teveel.

Maar is dit verbod echt zinvol? Gaan we niet een beetje te ver met al die wetten? Ik kan echt wel op het verkeer letten terwijl ik een berichtje type, ook al merk ik wel dat mijn wielen niet altijd meer netjes recht vooruit gaan. Slingerend kan ik toch nog prima fietsen zonder anderen te raken.
Toch merk ik steeds vaker dat mensen om me heen steeds meer in dat digitale mini computertje gezogen worden. Ze hebben geen oog meer voor hun omgeving. Nog geen drie minuten geleden zag ik hoe twee vrienden naast elkaar liepen, maar elkaars aanwezigheid niet eens leken te merken. Vreemd. Maar zelf doe ik er even hard aan mee.

Geen telefoon meer in het verkeer. Eigenlijk vind ik het wel een goed idee. Al zullen er genoeg mensen zijn die zich er niks van aan zullen trekken. Kijk maar naar de automobilisten. Ik ga pas protesteren als ik ooit als wandelaar mijn telefoon niet meer mag gebruiken.

Wat vind jij van deze nieuwe wet?

Gepubliceerd door Elly schrijft

Elly is veertig jaar oud en woont samen met haar vriend, twee cavia's en twee katten in het Brabantse Waalwijk. Vanaf jonge leeftijd schrijft ze al fantasieverhaaltjes, verslindt ze boeken in allerlei genres en typt makkelijk leesbare verslagen over de meest uiteenlopende onderwerpen. Op 9 oktober 2021 verscheen haar debuutroman 'Met mij is toch niks mis'. Een psychologische roman over sociale angst. Haar blogs gaan over dagelijkse dingen, psychische klachten en de ontwikkelingen rondom haar boek. Wil je niks missen? Kijk in de rechterkolom en zorg dat je als eerste de link naar de nieuwste blog in je mailbox krijgt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: