Herfstbos

inCollage_20181115_175733466

Kijk toch eens hoe mooi!

Overal is al goed te zien dat we midden in de herfst zitten. Het heeft iets magisch om juist nu door de bossen heen te lopen, of het park natuurlijk.

De prachtige kleuren en de vrolijke liedjes van de volgens geven mij altijd een heel speciaal gevoel. Tijdens mijn bezoekjes aan het herfstbos zie ik koolmeesjes, roodborstjes, mussen en eksters rondvliegen.

De paden zijn bezaaid met dorre bladeren die ritselen onder je voeten en de zon doet nog eens extra haar best om door de takken heen te schijnen.

’s Morgens is de grond vaak nog wat vochtig. De geuren van de eik en dennenboom zijn dan nog beter te ruiken dan anders. Ik vind het heerlijk.

Maar, is het jou ook opgevallen? Sinds vorige week hebben de bomen een ware metamorfose doorgemaakt. Ik vermoed dat de wind van afgelopen weekend de boosdoener is geweest. De najaarskleuren zijn nu haast verdwenen. Er is een deken aan dorre blaadjes ontstaan op de grond.

In eerste instantie maakte het me wat somber. Het is het teken dat de winter eraan komt. De kou, de toenemende kans op neerslag en de gure wind, zorgen ervoor dat dit niet mijn favoriete seizoen is.

En toch, nu ik er nog eens goed over nadenk, is er aan deze periode ook iets moois te ontdekken.

Laten wij niet allemaal iets los op z’n tijd?

Loslaten maakt ons sterker en het geeft ruimte voor nieuwe dingen. Misschien ziet het er allemaal wat somber uit. Kleurloos. Zonder uitzicht. Maar we weten allemaal dat er altijd weer wat moois voor terug komt.

De bomen laten zich er in ieder geval niet door beïnvloeden. Ze blijven keurig recht overeind staan. Daar is geen teleurstelling aan te zien. Sterker nog, zonder dat we het zien, wordt er nu alweer hard gewerkt aan een nieuw leven. Straks, als de natuur er klaar voor is, zullen er weer kleine knopjes te zien zijn. Krachtig genoeg om te mogen bloeien.

En die dorre boel op de grond?

Ook die hebben een functie. Niets is voor niets. Het zorgt onder andere voor voedingsstoffen en voor een veilige schuilplek voor alle kleinere diertjes.

Als je het zo bekijkt, is die kale boom toch ook wel heel bijzonder. Vind je niet?

 

 

Gepubliceerd door Elly schrijft

Elly is veertig jaar oud en woont samen met haar vriend, twee cavia's en twee katten in het Brabantse Waalwijk. Vanaf jonge leeftijd schrijft ze al fantasieverhaaltjes, verslindt ze boeken in allerlei genres en typt makkelijk leesbare verslagen over de meest uiteenlopende onderwerpen. Op 9 oktober 2021 verscheen haar debuutroman 'Met mij is toch niks mis'. Een psychologische roman over sociale angst. Haar blogs gaan over dagelijkse dingen, psychische klachten en de ontwikkelingen rondom haar boek. Wil je niks missen? Kijk in de rechterkolom en zorg dat je als eerste de link naar de nieuwste blog in je mailbox krijgt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: