Op zoek naar inspiratie

Het is heerlijk weer, tijd om te genieten van de zon. Samen met mijn schrijfgereedschap ben ik daarom op zoek naar mooie plekjes. De wind is fris. Gelukkig maakt de zon veel goed. Mensen zijn al vroeg in de ochtend hun tuin aan het vegen, vogels laten luidkeels hun gezang horen. Auto’s en een enkele fietser rijden voorbij. Mijn schoenen kraken. Voor even laat ik me afleiden en ga dan opnieuw op in mijn omgeving. De struiken en bomen staan volop in bloei. Overal waar ik kijk is het groen, in veel verschillende tinten. In de tuinen zijn bloeiende bloemen en struiken te zien in prachtige kleuren.

Voordat ik het weet, beland ik bij het Lido, een park in Waalwijk. Op een bankje aan het water kijk ik naar de eenden die zachtjes kwaken. De zon schittert in het water. Rechts zit een groep ganzen op het gras. Ik geniet van de stilte en besef dat ik wat te drinken mee had moeten nemen. De zon en de wind maken me dorstig.

Mijn aandacht wordt getrokken door drie eenden die luid kwakend achter elkaar aan vliegen. De groep ganzen in het gras lopen naar het water, geschrokken door een man die langs hen loopt. Ik zie mensen die hun hond uitlaten en een oudere dame neemt plaats op het bankje naast me. Ze is op de fiets en neemt even de tijd om een sigaretje te roken. In het water hoor ik een gans die naar soortgenoten roept die aan de andere kant van de vijver zwemmen. Daarna vliegt hij er met veel geluid en wijd uitslaande vleugels naar toe.

Het is tijd om verder te gaan. Ik volg het pad over een brug en beland in het bos. Op een boomstronk neem ik de tijd om te kunnen genieten van de typische geur van bomen en de zon die door de bladeren schijnt. Ik hoor tal van vogels en het lijkt of zij net zo van dit zomerse weer genieten als ik. Mensen zijn er niet. Hier kan ik helemaal ontspannen. Het is jammer dat ik juist nu moet plassen.

Op mijn weg naar de andere kant van het bospad hoor ik krakende takken en ritselende blaadjes. Ik moet uitkijken voor uitstekende boomwortels en mis hierdoor bijna een prachtige witte vlinder die voorbij fladdert. In de verte verstoort een toeterende vrachtwagen de stilte.

Na tien minuten ben ik aan het einde van het bospad. Nog even kijk ik achterom. Naar de boomschors, de blaadjes, takken en het mos op de grond en de zoemende bijen en vliegen. Boven mij zie ik de lichtblauwe lucht met witte, onschuldige wolken.

Benieuwd wat dit met mijn boek te maken heeft? Binnenkort vertel ik je meer.

Gepubliceerd door Elly schrijft

Elly is veertig jaar oud en woont samen met haar vriend, twee cavia's en twee katten in het Brabantse Waalwijk. Vanaf jonge leeftijd schrijft ze al fantasieverhaaltjes, verslindt ze boeken in allerlei genres en typt makkelijk leesbare verslagen over de meest uiteenlopende onderwerpen. Op 9 oktober 2021 verscheen haar debuutroman 'Met mij is toch niks mis'. Een psychologische roman over sociale angst. Haar blogs gaan over dagelijkse dingen, psychische klachten en de ontwikkelingen rondom haar boek. Wil je niks missen? Kijk in de rechterkolom en zorg dat je als eerste de link naar de nieuwste blog in je mailbox krijgt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: